Barbaren voor de poort


De ervaring leert mij dat ex-bewindslieden aardige uitspraken kunnen doen net nadat zij in functie zijn opgevolgd. Zo was ik ooit bij de uitreiking van de Mandeville prijs in Rotterdam waar laureaat Ben Bot, net minister van Buitenlandse Zaken af, de bijbehorende lezing uitsprak. Hij hield een vurig pleidooi voor toetreding van Turkije tot de Europese Unie. Dat dit haaks op het standpunt stond dat hij als minister verkondigde ontging ook de aanwezige journalisten niet.

Nu het nieuwe kabinet is aangetreden nemen Uri Rosenthal en Ben Knapen het stokje over op BuZa van Maxime Verhagen en Frans Timmermans. De laatste is momenteel gasthoogleraar aan de Universiteit Utrecht. Hij bekleedt de leerstoel die mogelijk is gemaakt door de Stichting Vrede van Utrecht. De leerstoel is ingesteld om het gedachtegoed aan de Vrede van Utrecht (1713) levend te houden. Donderdagavond was er daarom een debat in de Nicolaikerk onder de titel ‘Europe…and the rest of the world?’

Timmermans, thans lid van de Tweede Kamer voor de PvdA, werd door gastheer Perro de Jong van de Wereldomroep geintroduceerd als iemand die liever olie op het vuur gooit dan olie op de golven. De heer Timmermans is een eloquent spreker en schiep er een zichtbaar genoegen in om met de zaal in discussie te gaan. In een bijzin serveerde hij Lady Ashton, Hoge Comissaris voor het Buitenlands Beleid van de EU af. Hij vond haar benoeming een verkeerde keuze. Ik mocht de laatste vraag van de avond stellen en wilde van Timmermans weten waarom hij dit een verkeerde keuze vond. ‘Zij springt op een rijdende trein, nee een rijdende TGV terwijl zij nog nooit een trein heeft bestuurd.’ Ofwel: gebrek aan ervaring in de internationale betrekkingen. Daarbij komt volgens Timmermans dat Lady Ashton ten onder gaat in het huidige krachtenveld waar het dringen is om met Van Rompuy (voorzitter Europese Raad) en Barosso (voorzitter Europese Commissie) door dezelfde deur te komen. Ashton is het puzzelstukje dat kwam bovendrijven als compromis.

Andere interessante uitspraken van Frans Timmermans was onder meer zijn verwachting dat Van Rompuy het gezicht naar buiten zal worden voor de EU. Dan is er eindelijk een antwoorde op de vraag die Kissinger ooit stelde. ‘Wie bel ik als ik Europa wil spreken?’ Herman van Rompuy dus.

Timmermans had interessante analyses over de huidige situatie in Europa, waar de lidstaten elkaar bevechten om een succesje te boeken en dat vol trots te laten zien aan het nationale parlement. In plaats van samen op te trekken en de blik naar buiten te richten is er interne strijd. En de rest van de wereld wacht niet totdat Europa is uitgekibbeld. Europese Integratie is volgens Timmermans de verzekeringspolis tegen ongemakken als de Tweede Wereldoorlog. Probleem daarbij is dat de huidige generaties dit niet meer begrijpen. Waarom zou je iets als souvereiniteit opgeven voor een hoger doel? De samenleving verandert en sommigen zien daarin de komst van de barbaren terwijl Timmermans het toch positief inziet en inzet op nieuwe regels en een nieuw evenwicht. Een soortgelijke analyse liet hij ook los op de Nederlandse politiek. Politici willen een punt scoren ten koste van de ander en dit ondermijnt het geheel. Daarbij ontbreekt het volgens hem een debatcultuur in de samenleving. Dat is de erfenis van de zuilencultuur waar alleen de leiders met elkaar van gedachten wisselden. De rest van de bevolking leefde in de eigen zuil.

De oplossing voor de huidige politiek patstelling heeft Timmermans overigens ook en daar komt de D66’er in hem boven. Wie zoekt op internet ziet ook dat hij lang lid is geweest van deze partij. Verander het kiestelsel in een districtenstelsel, laat mensen hun eigen burgemeester kiezen en de Nederlandse politieke arena biedt in de toekomst ruimte aan twee partijen.

Tot slot riep Timmermans op na te denken over wat hij ziet als het grootste diplomatieke probleem van onze tijd. China en de mensenrechten. De uitreiking van de Nobelprijs van de Vrede aan de Chinese dissident legt het probleem bloot. Mensenrechten zijn een westerse uitvinding en gestoeld op verdragen die zijn gesloten na de Tweede Wereldoorlog. Het westen was toen superieur en er waren veel kolonies. Nu zijn er meer landen en de balans gaat verschuiven naar andere landen. Als er geen oplossing komt voor de huidige scheve situatie zal China samen met andere landen ter zijner tijd hun regels opleggen aan de rest van de wereld. Exit mensenrechten. De koopman versus de dominee. Ja, een interessant vraagstuk.

Over Wilde Inkt

Mijn naam is Simon de Wilde en ik ben verhalenverteller. Zoals elk mens ben ik dol op nieuwtjes en goede verhalen. Het mooie is dat elke organisatie/persoon of bedrijf, groot of klein, een uniek verhaal heeft. Ik help u dat verhaal te vertellen om uw zichtbaarheid bij potentiële klanten te vergroten. Wat is uw verhaal? Ik ben dit blog gestart met schrijven over de wijk Overvecht, waar ik nog altijd met veel plezier en trots woon. Inmiddels gaan de blogs ook over contentmarketing en verhalende journalistiek. Uiteraard blijf ik ook parels uit Overvecht publiceren. Meer weten? LinkedIn http://nl.linkedin.com/in/simondewilde Website http://wilde-inkt.nl
Dit bericht werd geplaatst in Omstreken en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s