Utrechts bekende zoon


In het Centraal Museum Utrecht is momenteel de tentoonstelling Rietvelds Universum te zien. Zondag bezocht ik de tentoonstelling en omdat het culturele zondag was kon je gratis naar binnen. Gerrit Rietveld (1888-1964) was van huis uit meubelmaker. Dat vak leerde hij van zijn vader. Meubelmaker was volgens Rietveld een zwaar beroep en mede daarom volgde hij een avondopleiding tot architect. De meeste mensen zullen bij de naam Rietveld denken aan de karakteristieke stoel in de primaire kleuren of aan het Rietveld-Schroderhuis dat hij in 1924 ontwierp.

De tentoonstelling start met het geluidsfragment waarop een verlegen Rietveld te horen is die vlak voor zijn dood een eredoctoraat aan de Technische Universiteit Delft ontvangt. Hij stond niet graag in het middelpunt van de belangstelling. Op de beelden zie je dat hij het liefst in zijn aantekeningen zou verdwijnen. Hij legt zijn toehoorders uit wat zijn benadering is bij zijn ontwerpen. Rietveld vond de zware klassieke meubelen die hij onder ander voor slot Zuylen ontwierp en maakte maar niets. Onder invloed van de Stijl ontwierp hij de kenmerkende meubelen die makkelijk in elkaar te zetten zijn. Niet de vorm maar de plaats in de ruimte was belangrijk vond Rietveld.

Als je de tentoonstelling doorwandelt zie je niet alleen stoelen, ontwerpen en maquettes van Rietveld maar ook van tijdgenoten als Le Corbusier en Frank Lloyd Wright om het in een context te plaatsen. Alles voorwerpen zijn geplaatst op houten deuren die op schragen liggen. Dit is soms niet altijd even handig gedaan.

Uiteindelijk een zeer boeiende tentoonstelling maar je kunt er eigenlijk niet heen zonder het Rietveld-Schroderhuis te bezoeken. Hier was ik nog nooit geweest. Dit was misschien wel Rietvelds grootste experiment. Een bijzonder functioneel huis dat ooit aan de rand van de stad stond, uitkijkend over boomgaarden en polderlandschap. Anno 2010 kijk je uit op de snelweg.

Het huis deed mij van binnen vanwege zijn functionaliteit erg denken aan een caravan. Opklapbankje hier, inklaptafel daar. En als je wilde badderen moest er een wand uitgeschoven worden. Rietveld had er een tijd lang zijn atelier. Hij had volgens de gids in die tijd ook een relatie met de weduwe Schroder met wie hij een zielsverwantschap voelde. Ook zij had een hang naar het nieuwe. Het huis was neergezet in 1924 en diende na een jaar of 50 weer te worden gesloopt. De gedachte daarbij van Rietveld was dat het dan plaats diende te maken voor nieuwe gebouwen van andere stromingen.  Het staat er nog steeds. Overigens kun je verderop ook nog het zogenaamde Chauffeurhuis zien dat Rietveld ontwierp.

2010 is tevens het Gerrit Rietveldjaar.

Wat mij ten slot op viel was het grote aantal mannen met om de nek een kekke camera van minstens 1000 euro. Kennelijk zijn er dan toch nog mannen met een hobby. ‘Schat vergeet je je camera niet?’

Over Wilde Inkt

Mijn naam is Simon de Wilde en ik ben verhalenverteller. Zoals elk mens ben ik dol op nieuwtjes en goede verhalen. Het mooie is dat elke organisatie/persoon of bedrijf, groot of klein, een uniek verhaal heeft. Ik help u dat verhaal te vertellen om uw zichtbaarheid bij potentiële klanten te vergroten. Wat is uw verhaal? Ik ben dit blog gestart met schrijven over de wijk Overvecht, waar ik nog altijd met veel plezier en trots woon. Inmiddels gaan de blogs ook over contentmarketing en verhalende journalistiek. Uiteraard blijf ik ook parels uit Overvecht publiceren. Meer weten? LinkedIn http://nl.linkedin.com/in/simondewilde Website http://wilde-inkt.nl
Dit bericht werd geplaatst in Utrecht en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s