John Lennon, Yoko Ono en Tito


In Nederland herdenken wij op 4 mei de slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog. Een jaar geleden was ik op 4 mei in Servië waar de sterfdag van Tito wordt herdacht.

In Servië herdenken de mensen op 4 mei elk jaar de sterfdag van Josip Broz, ofwel Tito, de onbetwiste leider van Joegoslavië. Hij vocht in zowel WOI als WOII. Tijdens de laatste strijd wierp hij zich op als leider van de Partizanen die de Nazi’s eigenhandig verjoegen. Dit zorgde dat Joegoslavië hetzelfde lot bespaart bleef als andere Oost-Europese landen, waar de Russen Communistische regeringen installeerden na de ‘vrije verkiezingen’. Tito was president voor het leven en stierf dan ook in het harnas in 1980.  Na zijn dood reed een speciale trein dwars door het land zodat het volk afscheid kon nemen van zijn leider. Het zou nog 11 jaar duren voordat het land dat Tito achterliet ook zou sterven.

Ik heb overigens niets gemerkt van de herdenking van Tito’s sterfdag. Wel bezochten mijn reisgenoot en ik een dag later zijn graf, in de heuvels rondom Belgrado. Tito heeft zijn laatste rustplaats in het ‘Huis der Bloemen’. Tijdens zijn leven was dit huis al gebouwd zodat hij wist waar zijn laatste rustplaats zou zijn. Het is evident dat Tito van bloemen hield. Vanuit het huis heb je een mooi uitzicht op de stad. Er hoort ook een museum bij. Het complex als geheel verkeert in staat van ontbinding zoals zoveel musea en communistische monumenten in dit soort voormalige Oostblok landen, maar dat geeft zo’n bezoek nu juist een extra charme.

In het bloemengebouw zag je ook een deel van de collectie van fakkels die Tito verzamelde. Een eigenaardige collectie. Op de weg terug naar het aanpalende museum liepen we langs de museumshop. Mokken, shirts en wat al meer met de afbeelding van Tito erop waren te koop. De museumwinkel was het enige dat zich ontrok aan het algehele gevoel van vergane glorie. Wel de bleek de computer stuk. ‘Kaput.’ Verontschuldigde de bediende zich in zijn beste Duits. Alles ging met de hand en een rekenmachine. De winkel werd gerund door twee oude mannen. Ik vermoed dat zij hun pensioen zo wat aanvullen.

Tot slot: Er was een expositie ingericht genaamd: John Lennon, Yoko Ono en Tito. Lennon en Ono zijn natuurlijk bekend van de sit inn’s. Een initiatief van hen was om zaadjes naar verschillende wereldleiders te sturen. De zaadjes zouden na het planten uitgroeien tot bomen van vrede. De boom van Tito staat nog altijd fier overeind. Helaas is het ultieme doel, wereldvrede nog ver te zoeken. Ik wil eigenlijk wel weten of de Nederlandse premier ook een zaadje kreeg. En, als dat zo is, staat die boom dan ook ergens?

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Over Wilde Inkt

Mijn naam is Simon de Wilde en ik ben verhalenverteller. Zoals elk mens ben ik dol op nieuwtjes en goede verhalen. Het mooie is dat elke organisatie/persoon of bedrijf, groot of klein, een uniek verhaal heeft. Ik help u dat verhaal te vertellen om uw zichtbaarheid bij potentiële klanten te vergroten. Wat is uw verhaal? Ik ben dit blog gestart met schrijven over de wijk Overvecht, waar ik nog altijd met veel plezier en trots woon. Inmiddels gaan de blogs ook over contentmarketing en verhalende journalistiek. Uiteraard blijf ik ook parels uit Overvecht publiceren. Meer weten? LinkedIn http://nl.linkedin.com/in/simondewilde Website http://wilde-inkt.nl
Dit bericht werd geplaatst in Buiten Utrecht en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s