Churnalism


Toen ik in 2008 op de journalistiekopleiding zat stuurde de docent een boekbespreking rond van het bovenstaande boek van de Britse journalist Nick Davies. Daarin ontleed Davies de nieuwsindustrie waarin hij zelf sinds jaar en dag werkzaam is. Later kocht ik het boek om te lezen wat er nu precies in stond. Het is een goed geschreven boek waarvoor de onderzoeksjournalist gedegen werk heeft geleverd en met een kritische blik naar de (mag ik hopen) door hemzelf verzamelde feiten heeft gekeken. In notendop beschrijft Davies dat er bijna geen eigen nieuws meer in de Britse krantenkolommen staat. Het nieuws moet snel en goedkoop worden aangeleverd. Journalisten knippen en plakken daarom uit persberichten en ander voorgekauwd materiaal van de pr industrie en als er de tijd is wordt een spaarzaam telefoontje tegenaan gegooid om een quote te halen. Tijd om een persbericht te checken is er meestal niet. Want er moeten nog 10 verhalen af voordat het vijf uur is. De term churnalism is hiervoor in het leven geroepen. De vraag is is of dit in Nederland ook in deze mate voorkomt? Mijn ervaring is dat onder tijdsdruk wel een hoop wordt aangepakt door redacteuren. Een beetje herschrijven en hopsakee daar rolt weer een berichtje van de band. Dit is natuurlijk zwart-wit gesteld maar je stuit met enige regelmaat op berichtjes gebaseerd op een of ander onderzoek. Zo nam journalistensite Villamedia een nieuwtje over van Nu.nl: Overschot werkzoekenden bij overheid. Dit lijkt me een duidelijk voorbeeld van churnalism. Een vacaturesite gebruikt de eigen database om ‘onderzoek’ te doen en vervolgens huurt het al dan niet een pr-bureau in om de uitkomsten te versturen naar de media. Die nemen dat soort onderzoekjes vaak 1 op 1 over. Over de inhoud en de relevantie kun je twisten. Als je niet oppast kom je al snel bij de existentiële vraag terecht: wat is nieuws? Die vraag laat ik hier voorlopig onbeantwoord. Het onderzoekje van de vacaturesite vermeldt ook dat in de mediasector voor elke vacature 4,nogwat sollicitanten zijn. De realiteit is zoals vaak anders. Een paar maanden terug schreef ik op een vacature waarin ik iemand zou vervangen die met zwangerschapsverlof ging. Een tijdelijke baan dus bij een persbureau. Ik mocht niet op gesprek komen. Er waren 60 brieven binnengekomen. Of churnalism nu een 100% nieuw verschijnsel is vraag ik me af. Eigenlijk zou dat ook eens onderzocht moeten worden. Ik weet namelijk niet of het vroeger wel allemaal beter was dat betreft. Mensen zijn namelijk verslingerd aan kort nieuws en hebben telkens een nieuw shot nodig. Zoals je ook verslaafd kunt zijn aan suiker. De Zwitser Rolf Dobelli schreef er een mooi essay over onder de titel: Avoid_News_Part1_TEXT. Misschien een goed voornemen voor het nieuwe jaar? Stoppen met volgen van nieuws.

Overigens zijn journalisten niet de enige schrijvers die onder tijdsdruk graag informatie overnemen. Denk aan studenten maar ook wetenschappers die beticht worden van plagiaat. Met de churnalism checker kun je zien of je nieuwtje gekopieerd is zonder bronvermelding.

Over Wilde Inkt

Mijn naam is Simon de Wilde en ik ben verhalenverteller. Zoals elk mens ben ik dol op nieuwtjes en goede verhalen. Het mooie is dat elke organisatie/persoon of bedrijf, groot of klein, een uniek verhaal heeft. Ik help u dat verhaal te vertellen om uw zichtbaarheid bij potentiële klanten te vergroten. Wat is uw verhaal? Ik ben dit blog gestart met schrijven over de wijk Overvecht, waar ik nog altijd met veel plezier en trots woon. Inmiddels gaan de blogs ook over contentmarketing en verhalende journalistiek. Uiteraard blijf ik ook parels uit Overvecht publiceren. Meer weten? LinkedIn http://nl.linkedin.com/in/simondewilde Website http://wilde-inkt.nl
Dit bericht werd geplaatst in Overig en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Churnalism

  1. Stefan Heksloot zegt:

    Dank voor deze blok en de relativerende blik op het ‘nieuws’.
    Ik kwam bij deze blog doordat ik mijn twijfels had bij de wetenschapper die o.a. vandaag (16 januari 2012) tot Blue Monday verklaarde. Iets wat in eerste instantie is begonnen als een PR actie van Sky Travel maar wat inmiddels al jaren levendig in stand wordt gehouden door ‘churnalism’. Want overal duiken in de de derde week van januari de artikelen weer op over dat het de meest depri maandag van het jaar is. Terwijl dat als een journalist zich er even in verdiept hij/zij al heel snel duidelijkheid krijgt over de ware bron en waarde van dat ‘onderzoek’…. de PR actie van Sky. Het advies van de wetenschapper die blue monday ontdekte? ‘Ga er even lekker tussen uit. Boek een vakantie’…

    • Wilde Inkt zegt:

      Hallo Stefan,

      Dit is inderdaad een mooi voorbeeld van Churnalism. De Volkskrant besteedt vandaag ook aandacht aan dit onderwerp maar deze krant zet er wel bij dat het gaat om een pr-verhaal. In het interview een psycholoog aan het woord die haar beklag doet over de uitholling van het begrip depressie. Waarschijnlijk wordt in veel andere gevallen gewoon aangenomen dat dit ‘feit’ waar is.

      Groet,
      Simon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s